به گزارش پایگاه خبری مددکار نیوز، در سالهای اخیر، مدیریت مراکز غیردولتی خصوصی دارای مجوز از سازمانهای مختلف، بهویژه سازمان بهزیستی، به یکی از مهمترین موضوعات مورد بحث تبدیل شده است.
هزینههای حفظ و نگهداری یک مرکز غیردولتی خصوصی چقدر است؟
افزایش چشمگیر هزینههای نگهداری این مراکز، از جمله حقوق و بیمه یک تا سه نیروی تماموقت، هزینههای جاری آب، گاز و برق که معمولاً برای اماکن تجاری بیشتر از اماکن مسکونی است، از جمله چالشهای اساسی این مراکز به شمار میآید. علاوه بر این، هزینههای پرینت و فتوکپیهای مورد نیاز یک مرکز طی یک ماه کاری و هزینههای بازدید از منازل مددجویان این مراکز (که بر اساس قراردادهای سالانه از سوی بهزیستی شهرستان به این مراکز واگذار میشود) نیز بر چالشهای مالی آنها میافزاید. این بازدیدها معمولاً چند روز در ماه و به مدت چند ساعت انجام میشود و شامل ایاب و ذهاب مددکاران نیز میباشد.
این هزینهها، به همراه بسیاری دیگر از هزینههای پیشبینی نشده، به بار مالی سنگینی بر دوش مراکز غیردولتی میافزاید که متأسفانه با میزان درآمد آنها از سازمان بهزیستی همخوانی ندارد.
بهعنوان نمونه، مرکزی که در بهترین حالت ممکن مبلغ ۳۹ میلیون تومان بهعنوان حقوق یک ماه کاری دریافت میکند، با احتساب تمامی هزینهها، چه مقدار از درآمد خود را میتواند صرف نیازهای خود و خانوادهاش کند؟ این موضوع نه تنها میتواند انگیزه فعالیت در این حوزه را از بین ببرد، بلکه بر خانوادهاش نیز تأثیرگذار خواهد بود و شاید از اشتغال آنها در این حوزه به عنوان شغلی افتخارآمیز یاد نکنند.
واقعیت این است که اکثر مراکز با مشکل “ناهمخوانی درآمدها و هزینههای لازم برای پایداری مراکز” مواجه هستند. با وجود سرمایهگذاریهای مادی و معنوی و سالها تلاش در این حوزه، برای بسیاری از این مراکز، تعطیلی مرکز و تفکر درباره شغل جدید امری دشوار به نظر میرسد.
